Ik ben na gaan denken over het feit dat de film bestaat uit citaten. De context van de film van een ander perspectief bekijken. Wat heeft het voor gevolgen als wij alleen met citaten zouden kunnen communiceren. In het boek 1984 wordt een postkaart verstuurd met een x aantal voorbeeldzinnen die je moet doorstrepen zodat er een overblijft die van toepassing is. Het niet meer hoeven nadenken over zinnen, waarom zou je? Er zijn veel betere en mooiere zinnen. Gaat dit ten kosten van identiteit, creativiteit? In het geval van de film Mondo Veneziano niet. In deze tijd met de opkomst van smile-ies is het al begonnen. Ben je blij stuur je smilie die lacht etc. Stel je voor een database van zinnen voor een chatroom waarbij er alleen gecommuniceert kan worden via bestaande citaten. Dit lijkt mij zeer leerzaam wat kies je welke zin past het best bij wat jij wil zeggen.