Een interactieve installatie in de vorm van een multi-player first-person shooter. Doel: het laten uitstijgen van het kunstwerk boven het hedendaagse discours door dat discours op hardhandige wijze de mond te snoeren.
De gebruikers / toeschouwers / spelers zitten elk achter een PC waarmiddels zij deel kunnen nemen aan het spel. Er hangt ook een beamer waarop een actuele birdseye-view van de game-wereld wordt getoond.
De wereld van de game is een virtuele 3d-omgeving, mogelijk gemodelleerd naar de set van Mondo Veneziano. Spelers bevinden zich allemaal in deze ruimte. Spelers hebben verschillende wapens: wandelstokken, shotguns, kettingzagen, balpennen, stanleymessen, et cetera. Het spel is een collaboratief concept – spelers schieten elkaar niet af, maar moeten gezamenlijk het doel van het spel bereiken. Spelers zien eruit als zichzelf – mogelijk met een eigen foto. In ieder geval als gewone mensen: ‘publiek’.
De spelers gaan gezamenlijk op zoek naar NPC’s (Non-Playable Characters: computer-bestuurde karaketers), met het uiterlijk van de Mondo veneziano-acteurs. Deze npc’s lopen doelloos (?) rond en dreunen quotes op uit de film. Het compleet uitspreken van quotes heeft een negatieve werking op de score – de NPC’s moeten dus de mond gesnoerd worden. Het gebruik van inventieve technieken van het de mond snoeren (rituele moorden) heeft een positief effect op de score. Net zoals in de film kunnen de NPC’s respawnen – als ze dood zijn gegaan verschijnen ze weer, maar op een andere plek.
Wanneer is het spel afgelopen? Twee mogelijkheden: Nooit – hier geven we dan mee aan dat het debat nooit ophoudt. Dat is waarschijnlijk ook wel zo alleen hiermee halen we het idee van het werk een beetje mee onderuit. Of: na een bepaalde tijd of score – Aan het eind wordt de score getoond, hoeveel de mond gesnoerd, bij hoeveel waren de spelers te laat, etc. Deze score, winst of verlies, wordt bijgehouden in de all-time database van The People vs. Art.
The Art World Is Winning!
443545 out of 994354 games won.
Help the people – click here!
Motivatie
Het idee hierachter is dat ik het geneuzel best zat ben. Laten we gewoon iedereen die met kunst te maken heeft om zeep helpen, eigenlijk net zoals Prum dat doet, alleen laten wij het opknappen door het publiek.
Laten we ophouden met praten over kunst, en weer gewoon kunst maken. Uiteindelijk is het publiek, de massa, de grote bepaler over wat goede en wat geen goede kunst is. Populair is (blijkbaar) goed, niet populair is minder goed. Kunst is democratisch. Deze gedachte mist Prum in zijn film: het is compleet gefocussed op incrowd. Voor mij bestaat de kunstwereld ook voor een groot deel uit publiek.
heey arjan!!
leuk stukje. grappig concept.
ik denk dat het aansluit bij de vragen die eva aan het einde van haar analyse stelt. vooral op wat het doel is van de kunst.
staat kunst nog wel waar kunst voor zou moeten staan?((waarvoor zou kunst moeten staan??)). is het niet een gepasseerd station? kunst zou volgens mij maatschappelijke zaken aan de kaak moeten stellen, politieke vragen stellen, mensen moeten laten nadenken, het uitlokken van reactie (interactie), iets teweeg brengen bij de toeschouwer.
en gebeurd dat tegenwoordig nog wel genoeg?? is kunst niet gewoon vermaak aan het worden?? of leuk als ‘design’ object?? statussymbolen?? leuk om naar te kijken, attracties??
gaat kunst nog wel over waar kunst over zou moeten gaan?? is er een weg terug?? moeten we alle kunstenaars en critici afschieten, zoals arjan het beschrijft? en zou het helpen?? een enorm kunst vacuum ontstaat?? wie gaat dat opvullen?? wordt dat wel opgevult?
tja, zo ontstaan er nog meer vragen. . . . maar misschien leveren die weer andere vragen/vraagstukken op en of andere ideeen . . .. . . .
eelco
Ik vind jouw concept helemaal aansluiten bij mijn mening over MV.
Ik vind dat het publiek de belangrijkste rol zou moeten krijgen.