benoemen, herformuleren tot een opdracht-achtig ding, volgens willem.
Vervolgens, in hoeverre is het haalbaar en tot welk level kunnen we geraken om het op zn
belgisch te zeggen,
- auteurschap? een probleem?
- het gaat over tijd: het tijdsverschil tussen het (spontane) karakter van de opnames en de
interventie in de tijd (de dialogen, acties).
- wat gebeurt er met het ’science fiction gevoel’? als je dit gebruikt maak je gebruik van
dezelfde narratieve cliche’s –> lastig om dan de grimas naar Prum te trekken.
- 1 stelling innemen betekent niet dat je
spotlists n.a.v. een thema / onderwerp. elke persoon zoekt n.a.v. een thema, materiaal uit wat relevant daarvoor is.
- hoe is tijd geregeld, timing, continuiteit
- wie is de cameraman / waar kijken we naar
- auteurschap: het virtuele actualiseren.
Wat reconstrueren we eigenlijk?
Michael Bajtin schreef over multivocaliteit. Dezelfde scene laten zien vanuit verschillende waarnemingen, perspectieven. = Non-lineair. Dit idee impliceert dat je terwijl je naar een verhaal /perspectief luistert/kijkt, dan heb je tegelijkertijd het bewustzijn dat er meerdere perspectieven zijn. Dat doet de lezer/kijker. Deze is dus feitelijk een soort mede-auteur.
De Woorden
- Eelco - chaos
- Arjan - vervreemding
- Judith - supplement
- Michiel - simultaniteit
- Adriaan - zoeken
- Eva - interpretatie
- Jeroen - leegte
- Sieto - fusie
- Willem - hybriditeit
0 Responses to “De Conclusies”